Το Ταμείο Σύνταξης της Νέας Ζηλανδίας Πρέπει να Επενδύσει στην Εγχώρια Καθαρή Ενέργεια

Το θέμα είναι απλό: Το Ταμείο Σύνταξης της Νέας Ζηλανδίας συνεχίζει να αναζητά διεθνείς συμφωνίες καθαρής ενέργειας ενώ η ευκαιρία βρίσκεται εδώ στο σπίτι. Οι υπουργοί του Υπουργικού Συμβουλίου παρακολουθούν τα φορολογικά έσοδα να χάνονται στο Ενοποιημένο Ταμείο, όπου κατανέμονται και ξοδεύονται σε ό,τι παίρνει πολιτική προσοχή εκείνο το τρίμηνο. Το Ταμείο Σύνταξης αναλαμβάνει ήδη ένα μέρος των στόχων ανανεώσιμης ενέργειας της χώρας—περίπου 24,7 δισεκατομμύρια δολάρια—γιατί λοιπόν δεν κάνουν περισσότερα τοπικά;

Τα μαθηματικά είναι απλά. Τα έργα καθαρής ενέργειας εγχωρίως χρειάζονται κεφάλαιο. Το Ταμείο Σύνταξης το έχει. Οι επενδυτές χρειάζονται αποδόσεις. Τα ανανεώσιμα τις παρέχουν. Γιατί λοιπόν το ταμείο καταδιώκει διεθνείς ευκαιρίες αντί να υποστηρίζει αγροτικά φωτοβολταϊκά, έργα αιολικής ενέργειας και αναβαθμίσεις δικτύου που θα κινούσαν πραγματικά τη βελόνα σε δεσμεύσεις για το κλίμα και θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας εδώ; Δεν είναι θέμα κινδύνου—είναι θέμα προτεραιοτήτων.

Η συζήτηση πρέπει να μετατοπιστεί από το ερώτημα εάν το Ταμείο Σύνταξης πρέπει να επενδύσει εγχωρίως στο γιατί δεν το έχει κάνει ήδη. Τα φορολογικά δολάρια που ρέουν μέσω κρατικών προϋπολογισμών θα μπορούσαν να παραμείνουν στην πραγματική οικονομία αντί να χρηματοδοτήσουν κατανάλωση. Τα τοπικά έργα ανανεώσιμης ενέργειας θα ενδυναμώνουν την ενεργειακή ανεξαρτησία, θα δημιουργούσαν ικανότητα παραγωγής και θα έκαναν το κεφάλαιο να λειτουργεί για το μέλλον της Νέας Ζηλανδίας αντί για αυτό κάποιου άλλου.